Met de billen bloot

Ik heb even zitten twijfelen over dit blogje, of zeg maar gerust, een hoop getwijfeld.
Dit omdat het niet iets is waar ik te koop mee wil lopen, er zijn veel verschillende meningen over..
En toch hoort het bij mij. Dat heb ik na een hele voorgeschiedenis eindelijk eens laten onderzoeken.
Het hoort bij mij en ik blog en ik ben mijzelf op mijn blog, dus ik wil het juist wel plaatsen.
Sinds een maanden weet ik het en vallen er ontzettend veel puzzelstukjes op zijn plaats. Het verwerkingsproces gaat met ups en downs.
Afijn, ik dwaal weer af. Hier is mijn coming out: ik heb ADHD.

Als je nu een stuiterend jongetje voor je ziet (of direct aan Jochem Myjer denkt) neem ik het je niet kwalijk. Ik ben dit beeld nog steeds aan het bijstellen. Voor mijzelf, maar ook voor mijn omgeving. ADHD is zoveel meer en het uit zich bij vrouwen op veel gebieden ook anders dan bij mannen.
Uiteraard is dit niet zonder slag of stoot ontdekt. Ik heb vier jaar geleden een depressie gehad en vorig jaar werd ik burn out verklaard bij de huisarts.
Ironisch genoeg zijn dit vaak de triggers voor vrouwen om eens uit te zoeken hoe het toch komt dat ze altijd zo overprikkeld zijn, althans dit geld voor mij zo. De benaming ADHD en de verwijzing kwam van mijn huisarts zelf en die had ik al best een tijdje op zak. Maar de stap nemen om daadwerkelijk te onderzoeken of ik ADHD heb durfde ik pas zes maanden later te nemen.

Zo’n onderzoek is behoorlijk intensief. Mijn man en moeder hebben hun medewerking verleend. Het is eng, het is praten over jezelf en dan vooral waar je je leven lang al tegenaan loopt. En dan het wachten en dan de uitslag. Psycholoog, psychiater, dokter.
Alles erop en eraan.
Ik heb sinds die dag van de diagnose (15 april) een goede coach (psycholoog) toegewezen gekregen.
Inmiddels ben ik onder begeleiding van de psychiater met Ritalin gestart. Voor de oplettende lezers onder ons, is het jullie niet opgevallen dat er sinds kort eens echte blogs uit mijn toetsenbord rollen? Ik kan de rust en focus daar al aan merken.
En uiteraard word ik daarnaast gecoached met allerlei technieken die ik mezelf aan kan leren om zo op alle fronten ondersteund te worden.
Ik zit ook in een introductie groep waar ik contact kan hebben met lotgenoten en daar ook veel informatie krijgen en leren.

Niemand kan trouwens zo mooi verwoorden wat het ook voor mij betekent om ADHD te hebben als de schrijver van dit artikel dat ik vond op de blog van Lotus27. Tranen van herkening.

Het zal vanzelfsprekend ook duidelijker terug komen in mijn blog. Al kwam het in reacties op andere blogs al wel vaker naar voren.
Sorry als ik weer eens te snel reageerde op een blog en een in jullie ogen afwijkend antwoord gaf.
Ik kan er gelukkig zelf soms wel om lachen.
Zo zie ik een leuke flog van iemand die zijn woonkamer aan het restylen is, ik scan snel de plaatjes, scrol naar beneden en gooi reageer enthousiast op de prachtige kleur en uitstekende keuze van het behang. Om er vervolgens achter de komen dat ze dat er nou juist af gingen halen. Oeps, afijn 😉

Zo kan ik nog wel doorgaan natuurlijk, maar voor nu vind ik dit hele verhaal al heel wat. Genoeg stof voor de toekomst!

Advertisements

10 thoughts on “Met de billen bloot

  1. herkenbaar….
    Na alle onderzoeken en gesprekken weet ik zeker dat ik ADD heb,
    niet officeel, hoeft voor mij nu ook niet…

    Maar fijn dat er zo toch dingen op zijn plek gaan vallen….
    xoxo

  2. Super dat je het met iedereen deelt. Net zoals mijn zusje dit doet kan het voor veel mensen helpen. Iets wat deze wereld ook echt nodig heeft in deze tijd.

    • WordPress/Gravatar. Rot combi. Je mag m’n reactie aanpassen en link naar mn blog erin gooien en deze weg gooien als je wilt. Of niet.. Kijk maar, haha

  3. Fijn dat je een diagnose hebt en hoop dat je snel een manier hebt gevonden om (fijn) met ADHD te leven. En knap dat je het zo open hebt gedeeld 🙂

  4. Wist niet dat je een blog hebt. Zat wat te lezen bij je over mij en las over je ADHD. Dus ging wat zoeken en kwam hieruit. Knap dat je erover praat. Ik weet bijna zeker dat ik ook ADHD heb. Denk het al mijn hele leven en alles klopt en geeft me rust als ik me besef dat het gewoon daardoor komt. Diagnose heb ik niet. Hoef ik ook niet. Ik wil toch geen medicijnen. Ik ben er juist best trots op eigenlijk. Het heeft ook zoveel voordelen. Anyway, je bent niet de enige. Er zijn er zoveel. En wat je zegt. Soms merk je het niet eens echt bij mensen.

    • Leuk dat je me gevonden hebt dan haha! En wel bijzonder dat je dit zegt want ik heb me weleens afgevraagd of jij het ook hebt als ik je blog las en daarbij ook zie hoe creatief je bezig kan zijn!

      • Echt? Vind het fijn dat je dit zegt weet je dat haha. Ik heb het vroeger als kind vaak gedacht, maar toch weer naast me neergelegd. En eigenlijk pas dit jaar besef ik me echt dat ik dit gewoon heb. Is zo’n verademing voor me. Vooral omdat ik altijd al weet dat ik ‘anders’ ben. En ik eigenlijk altijd maar hard gewerkt heb om te zijn zoals de rest van mijn ouderlijk gezin en maar niet functioneerde daardoor. Dat ik maar niet snapte waarom het mij allemaal zoveel moeite kostte, terwijl het bij de rest zo vanzelf leek te gaan. Voor mij gaf het een ‘AHA’. Maar voor de rest hoef ik er niet veel mee verder. Ik vind dat mensen me moeten waarderen zoals ik ben, ongeacht wat voor label er aan me hangt. En ik vind het heel jammer dat mijn eigen ouders en de rest van de familie dit nooit hebben gedaan, maar me altijd hebben willen veranderen…

      • Dat is wel heftig allemaal. Moeilijk maar wel fijn dat je het voor jezelf geaccepteerd hebt. Als je erover wil praten mag je me altijd mailen hoor!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s